Terapia zaburzeń emocjonalnych – metody

Terapia zaburzeń emocjonalnych – metody

Jak oceniasz naszą pomoc?

Zaburzenia emocjonalne są jednym z najczęściej pojawiających się wśród młodych dorosłych problemów psychicznych. Trudno jest się temu dziwić – wielu z nas żyje w nieustannym pędzie i stresie, co nie sprzyja utrzymaniu stoickiego spokoju. Na szczęście problemy z doświadczaniem i wyrażaniem emocji można skutecznie leczyć – zobacz, w jaki sposób się to robi!

Farmakoterapia, czy to dobra droga?

Jeśli wahania nastroju, rozdrażnienie, wybuchy złości etc. dezorganizują nam życie rodzinne lub zawodowe i towarzyszą nam przez dłuższy czas, warto umówić się na wizytę do psychiatry.

Pamiętajmy, że jest to lekarz jak każdy inny, a korzystanie z pomocy wtedy, gdy tego potrzebujemy, jest wyrazem dojrzałości, a nie powodem do wstydu! Nawet, jeśli przed wizytą odczuwamy niepokój czy skrępowanie, warto jest się „przemóc” – dobrze dobrane leki mogą w dość krótkim czasie poprawić sposób naszego funkcjonowania. W przypadku terapii zaburzeń emocjonalnych często stosuje się leki stabilizujące nastrój albo łagodne antydepresanty.

Psychoterapia indywidualna – odkryć i zrozumieć siebie

W przypadku zaburzeń emocjonalnych terapia psychologiczna jest właściwie niezbędna, aby trwale wyeliminować problem. Terapeuta pomaga pacjentowi zrozumieć naturę jego zaburzenia, określić jego przyczyny oraz wypracować efektywne sposoby na „poukładanie” w sobie wszystkich emocji – także tych trudnych. W przypadku zaburzeń emocjonalnych najczęściej stosuje się terapię psychodynamiczną (ukierunkowaną na odkrywanie nieuświadomionych potrzeb i konfliktów) lub poznawczo-behawioralną (skupiającą się na „uczeniu się” określonych sposobów radzenia sobie z lękiem czy złością). Czas trwania terapii jest zależny od wielu czynników, takich jak głębokość zaburzenia, indywidualne cechy pacjenta oraz nurt, w jakim pracuje dany terapeuta – zwykle wynosi on jednak około dwóch lat.

Psychoterapia rodzinna i grupowa – „Wszyscy jesteśmy z Tobą”

Bardzo często zdarza się tak, że nasze problemy emocjonalne są skutkiem nieodpowiednich wzorców rodzinnych, takich jak nadmierne wymagania ze strony rodziców, doświadczanie przemocy czy zbyt wysoki poziom lęku w rodzinie. Jeżeli czujesz, że tak właśnie może być w Twoim przypadku (lub sugerował Ci to specjalista), warto wybrać się na systemową terapię rodzin, podczas której przepracowane zostaną problemy, które – być może – istnieją w Twojej rodzinie od wielu pokoleń. Dobrym sposobem jest także udanie się na terapię grupową – interakcje z innymi osobami zmagającymi się z zaburzeniami, „moderowane” przez doświadczonego psychoterapeutę, mogą być bardzo pomocne.

Relaksacje i uważność – wejście do „Krainy łagodności”

Metody te są polecane osobom, których zaburzenia mają łagodniejszą formę. Mogą także stanowić „uzupełnienie” farmakoterapii albo terapii psychologicznej. Trudności, których doświadczamy, są bowiem często rezultatem chronicznego zmęczenia albo nieustannego zatroskania tym, co było lub tym, co może się wydarzyć w przyszłości.

Ćwiczenia relaksacyjne pomagają ciału (a więc i umysłowi) odprężyć się i rozluźnić, zaś uważność (mindfullness) jest sposobem na bycie „tu i teraz”, spokojną obserwację otoczenia i sygnałów płynących z własnego ciała. Zarówno relaksacje, jak i uważność trzeba stosować regularnie, jednak odzyskanie wewnętrznego spokoju i równowagi zdecydowanie jest tego warte.

Niektóre metody (na przykład farmako- i psychoterapię) często stosuje się równolegle, co pozwala na uzyskanie szybszych i bardziej trwałych rezultatów leczenia. Nie pozwól zaburzeniu przejąć kontroli nad swoim życiem i wybierz się do specjalisty, aby stać się szczęśliwszym człowiekiem!